KAPITALIZAM

Нашиве „сериозни медиуми“ на големо зафатени со „нагрдувањето на Скопје“ деновиве (свесно или не) пропуштија да не информираат за еден многу важен светски настан. Имено, во средата на 3 фревруари, Исламската Република Иран го лансираше својот прв вештачки сателит (Сафир 1) во земјината орбита. Според официјалното соопштение, во сателитот биле сместени еден глушец, две желки и неколку црви. Нема никакво соопштение за состојбата на животните во текот на летот, ниту пак по него. Напротив, има многу конфузно објаснување дека „Иранската Вселенска Програма“ во иднина има намера да вгради телекомуникациска опрема во истиот сателит.

Малку чудно, имајки во предвид дека сателит за телекомуникациска опрема се тестира со испраќање животни, чија судбина на крајот останува непозната.

Она што е за сега сигурно, е дека паралелно со сателитската програма, Иран забрзано работи и на нуклеарната програма која е вон било каква контрола на меѓународните инспектори. Дополнително зачудува фактот што нема никаква реакција од Советот за Безбедност на ООН. Загриженост изјави единствено Пентагон кој потврдува дека истиот сателит може да послужи како балистички проектил со нуклеарно вооружување.

Оти разговорите се секогаш од онаа друга страна, за оваа друга страна
Или одавде за она таму и плетеме и веземе
Леле толку неуморно, а нит прсти нит очи не заболуваат
од истканите невидиливи покривки за добар сон потоа
А мрежи колку сакаш и со неа секогаш
Едно јаже оптегнуваме…
И ете ко циркуз, ама овој е од оние потребните,
кои не доаѓаат во градот, заборавени од градот,
и тој заборавен за нив
Без аплаузи, каде кловновите сме ние, без маски,
Само со некоја наметка оти пристудува на терасата пушална
Со нозете поткачени на столче

Не се ова некои аматерски фотошоп експерименти како што често ги гледавме за идната слика на центарот на Скопје. Се’ е професионално направено, a на Вам драги блогери Ви останува да видите како ќе изгледа Скопје со едно многу смело ветување, дека овој сон или јаве ќе биде за следните пет години. Не навлагам од архитектонски аспект, дека немам појма од тоа, али вака на око стварно убаво делува.

Против градење на нови работи немам ништо против. Но имам против градење на работи без визија. Ова што денес е промовирано е некако многу набрзина, делува повеќе површно, и треба да претставува одраз на Македонскиот Национален Идентитет, поим кој што 95% од помодерните западни земји си го подразбираат исклучително како индивидуална интимна работа, поим кој што никогаш и никаде и пред никого не треба да се докажува. Нешто кое што вселенски уставно е загарантирано на сите луѓе, со право на поседување еднакво ако не и поголемо од правото за практикување вера и религија. Ако веќе бевме решени да го менуваме центарот на Скопје, можеби тоа беше една шанса со која ќе прескокневме преку јамката на национализмот од која што патат сите балкански држави.

Горното видео не е виц за Како Мали Ѓококица го замислува центарот на Скопје, ама може и да биде. Стилот е во стил све ми боје лепо стоје. Сањарија во време на длабока економска криза. Додуше не сум архитект и моето мислење не е стручно.
Сонот на сегашните градители излезе на јаве. Додуше во видеото нема колку ова кошта и кој ке го плати цехот на овој сон. Се почна со местењето на скулпрурите пред Влада и внатре во ходниците на Владата. Продолжи со малите скулптури низ центарот на Скопје, за да после четири годиншно сонување на нашиве државни сањари еве сега ни го презентираат својот сон. Се чини некаде во Овчеполе почна да тече нафта и сето ова со таа нафта ке го изфинасираме.

Додека блогерајот беше паднат/недостапен, всушност вистинската реакција за Визуелизација на центарот на Скопје во 2014 се разви на твитер… @mgalevski: Најбољa заебанција у 2014 ќе биде се чекаме кај споменикот.

не умира идеја да ни се смее земаљска кугла цела

тече у њима бре патриотска крв врела

Тие како да се на фудбал па победват, губат а народот како навивачи си има симпатизерски клуб (партија) и за неа работела добро или не. А јас мислам улогата на политиката е да формира државен орган кој треба добро да ја оргнизира државата. Наместо да се рече формираме програма која е добра за Македонија без спомнување на Груевски тие обратно. А и овие десничарите не се поарни. А во таа игра влезен е и народот, и тој ги гледа политичките партии како натпреварувачи па навива за едни без разлика дали се труделе или направиле нешто,

Јас сум за Вардар и си навивам. Но политиката не е клуб од неа страда народот умираат патат поединци…

тогаш ќе продолжам на ова ниво на кое сум сега,
од една страна тишина, од другата празнина,
и се така додека не се разбудам и сфатам дека се отишло по ѓаволите,
времето збришало се,
направило бори, рани, лузни,
залечило некои стари исекотини,
но поминала младоста……….

Мојата квалификација
за безгрешна татралност
е одамна веќе прочитана
во старата
енциклопедија за емоции и чувства
која ми ја подарија тие,
со безимено довикување
на сцена ,
на бина,
со аплауз-бурен,…

Првата беше
за заборав.
Втората дојде
за сеќавање.
Третата
без причина.
Се слизна
по голото стакло
и се удави
во празнината
на дното.

мислам на полиња со сончогледи, боја на жолто на црно, поле од зелено- или полиња визии- или коцки мраз во боја сино, играјте со музика, особено со слика која се трансформира, но, очите are wide shut, although, its the wide that matters-

за слободата-

сликата или доаѓа или пробуваш да се возиш додека не дојде, тоа е девојката која доаѓа, пристапување, добро е да се биде уморен, но подобро е да се биде слободен-

за слободата-

време е дa се преиспитаат сите аспекти на тоа што претставува интелигенција, во овој случај, себе-лекување, преку слики и изолација на fragile state of the emotions и нивно конвертирање-

во слобода- visualize-

Волан

• Така ќе се стори “голема коалиција“ на демек опозициони партии со многу имиња но без политички капацитет да ги привлечат неопределените, а и многу од определените ќе помислат дали да гласаат за горните пензионери кои веќе имаа шанса од позиција на власт нешто да направат. Гледам и некоја зелена партија е во коалицијата, дури и некои прогресивци.

Ало Црвенковски абдицирај ти и сите погоре наредени ветерани. Застани во партијата како организатор и јака втора линија – велат си бил добар организатор на партискиот живот…

Неопределените се уште немаат за кого да гласаат.