Ова се мои бедни желби, колку да си  знаете. Во едно друштво мора да има некаква „противтежа на стравот“, ајде така да го наречам,  затоа што едните до толку ќе се забудалат што другите секогаш, а може и засекогаш  ќе бидат потчинети амеби и мекотели.

А на самиот крај, би му се обратил на познатиот светски филзоф С. Жижек: друг пат те чекаме во Македонија, дојди вамо да го размрдаш системот со демострации и протести – прв ќе ти се придружам. Многу е лесно да се зборува за марксизам кога си седнат и се „плештиш“ со Лакан на Wall Street. А твоите пролетери, што нон стоп ги „бамкаш“  по твоите интервјуа, филмови и книги, имам нешто од срце да им порачам:

Пролетери од сите земји, ебете се!

…

Прва грешка ти е што го читаш Жижек…

Едноставно Жижек овде не вирее, не пали и не е паметен… Нема паметен човек, филозоф, интелектулаец или мудрец кој може да се справи со оваа наша бљувотина, гомненица, ќенеф општество… Со овај наш ужас, лакрдија и галиматијас на неспособност, јавашлук, скоројевичевство и позерај…

Ја знаеш ли ти Ненаде онаа ситуација кога си бил поетски настроен, вдахновен, со го покажал она најчовечкото во себе, а некој со чело од 2 сантима, во лице ти се смеел кога ти си бил најмногу човек?

Си го почувствувал ли оној момент кога во свеста пополека ти навлегува мислата дека си останал сам. Последен од сопствената врста. Дека сите што и оддалеку личеле на тебе се или исчезнати или дегенерирале до состојба на непрепознатливост. Момент во кој се прашуваш дали треба да ги прифатиш онакви какви што се или треба од сомилост или од долг спрема она што порано биле, сега да ги ликвидираш или ај да не бидам деструктивен само да ги изолираш од себе?

Пред извесно време едни мои пријатели кои имаат можност малку повеќе да престојуваат во Франција, ми ја покажаа “L’art de la Méditerranée – Renaissances en Orient et en Occident, 1250-1490“, книгата на Тања Велманс (Tania Velmans) специјалист по византиска уметност и директор на истоимениот оддел во рамките на CNRS (Centre National de la Recherche Scientifique). Оваа книга е прилично популарна и се продава во сите музеи и книжарници низ Франција, вклучувајќи го и Лувр. И немаше никогаш да го напишам овој пост доколку листајќи ја, на самиот почеток не ја забележав на цела страна фотографијата на “Успение на Богородица” од црквата “Св. Богородица Перивлептос” (1295). Под неа го пишуваше следниот текст – “Ренесансата во Европа започнува со фреската на Богородица во црквата Перивлепта, Охрид“.

Археолошки дневник vol.3

Не помина долго од повикот на неколку медиуми да престане кражбата и неовластеното превземање на соджини (Тужба за неовластено преземање вести од Интернет порталите) за да истото тоа го стори  Шпиц.

Додуша, Шпиц не беше од медиумите кои го потпишаа повикот, но тоа не им дава за право без да ме контактираат, ниту да пишат од кај ја презеле фотографијата, да ја објават…

Баждарџијата

Денес ќе се одржи првата кампања за безбедност на децата на интернет. Во кампањата учество ќе земат Никола Тодоров, Министер за образование и наука, Илијанчо Гаговски, директор на Мајкрософт – Македонија, …

Кампањата оваа година ќе се фокусира на претставување на клучните теми, за да се разберат ризиците на интернет  на кои се изложени младите,  заедно со практичните совети за заштита на  децата на интернет и да се претстават технолошките алатки што ќе помогнат во намалувањето на изложеноста на децата на несоодветна содржина и потенцијални ризици.

НАГРАДЕН КОНКУРС, за необјавена книга за деца која пред се ќе ги поттикнуваат децата да ги прифаќаат разликите и да одбиваат секаков вид на дискриминација, да ги прават поотворени кон другите култури и начини на живот и да ги промовираат концептите и идеите на толеранцијата и мирот. Во недостаток на оваков тип литература, нивниот потег е охрабрувачки. Сите детали ги имате на официјалниот блог на Вермилион.

Не се ова некои аматерски фотошоп експерименти како што често ги гледавме за идната слика на центарот на Скопје. Се’ е професионално направено, a на Вам драги блогери Ви останува да видите како ќе изгледа Скопје со едно многу смело ветување, дека овој сон или јаве ќе биде за следните пет години. Не навлагам од архитектонски аспект, дека немам појма од тоа, али вака на око стварно убаво делува.

Против градење на нови работи немам ништо против. Но имам против градење на работи без визија. Ова што денес е промовирано е некако многу набрзина, делува повеќе површно, и треба да претставува одраз на Македонскиот Национален Идентитет, поим кој што 95% од помодерните западни земји си го подразбираат исклучително како индивидуална интимна работа, поим кој што никогаш и никаде и пред никого не треба да се докажува. Нешто кое што вселенски уставно е загарантирано на сите луѓе, со право на поседување еднакво ако не и поголемо од правото за практикување вера и религија. Ако веќе бевме решени да го менуваме центарот на Скопје, можеби тоа беше една шанса со која ќе прескокневме преку јамката на национализмот од која што патат сите балкански држави.

Горното видео не е виц за Како Мали Ѓококица го замислува центарот на Скопје, ама може и да биде. Стилот е во стил све ми боје лепо стоје. Сањарија во време на длабока економска криза. Додуше не сум архитект и моето мислење не е стручно.
Сонот на сегашните градители излезе на јаве. Додуше во видеото нема колку ова кошта и кој ке го плати цехот на овој сон. Се почна со местењето на скулпрурите пред Влада и внатре во ходниците на Владата. Продолжи со малите скулптури низ центарот на Скопје, за да после четири годиншно сонување на нашиве државни сањари еве сега ни го презентираат својот сон. Се чини некаде во Овчеполе почна да тече нафта и сето ова со таа нафта ке го изфинасираме.

Додека блогерајот беше паднат/недостапен, всушност вистинската реакција за Визуелизација на центарот на Скопје во 2014 се разви на твитер… @mgalevski: Најбољa заебанција у 2014 ќе биде се чекаме кај споменикот.

не умира идеја да ни се смее земаљска кугла цела

тече у њима бре патриотска крв врела

Пред љубителите на пишаниот збор од Струмица, вечерва во малата сала на Домот на културата во Струмица, беше промовирана збирката од кратки раскази „Географија на маленкоста“ од Ацо Гогов.

Четириесетте суперкратки раскази од збирката се поделени во четири циклуси : Пред-слово, Слова, Пред-слика и Слики. Во книгата, која е во издание на Антолог од Скопје, се објавени рецензиите на Никола Маџиров и Јасна Котевска.

Извадоци од „Географија на маленкоста“ од Ацо Гогов:

Го испишав денот како писмо, со калиграфски букви. Ја напишав точната височина на незадоволствата, ја утврдив широчината на сопствените стравови, не заборавив да ја обележам и косината помеѓу пролетта и летото, со модро мастило ја означив оддалеченоста меѓу љубовта и омразата и, еве сум! Буквите на денот се пред мене, трајни и непроменливи. Го испратив денот напишан со краснописни букви на позната адреса – до себе.

НОВ ЕК