Рускиот математичар Григориј Перељман ја проигнорира премијата од 1 милион долари, која му беше доделена од американскиот Математички институт Клеј. Лауреатот не дојде на церемонијата на наградување, која се одвиваше денес (вторник) во рамките на математичкиот симпозиум во Париз, каде него настојчиво го покануваа приредувачите на наградата.

Во врска со отсуството на Перељман симболично сертификатот на премијата беше врачен на друг руски математичар – Михаил Громов, кој работи во Франција, и Франсоа Пуанкаре, внук на творецот на топологиската хипотеза, која предлага, дека пространството претставува тродимензионална сфера со точност до деформација. На докажување на дадената теорема најдобрите умови се напрегаа повеќе од еден век, и дури во почетокот на XXI век таа задача му се покори на Григориј Перељман.

… Еден од начините на кој што може да се искористат овие податоци е да се искористи фактот дека и обичната материја и темната материја и енергија може да влијаат на простирањето на фотоните низ простор – времето, односно да ја менуваат патеката на светлосните зраци кои до нашите инструменти доаѓаат од далечните галаксии (техничкиот термин е слаба гравитациона леќа – оттаму и насловот на постот). Со внимателно мерење на нивните форми низ целото поле на небото кое е опфатено со оваа студија, може да се тестира геометријата на универзумот, и да се определи дали темната материја навистина е тука и да се тестира дали навистина таа гравитационо делува на „обичната“ материја притоа создавајќи ја структурата на универзумот која што ја набљудуваме (групи и јата од галаксии, галактички ѕидови и конци).

“Брат многу ти е јак филмот, ајде да го споиме со мојот филм и знам уште еден другар има една идеја и да ствараме!“ Не знаеме како?! Ќе Google-аме, ќе видиме што треба да постанеме и научиме, креираме нешто што вреди и ќе правиме пари од тоа. Без разлика што си по струка или занимање, дисциплините се исти! Сите fucking гуруа од секоја област ги продаваат книгите за 400 денари на амазон, многу се бесплатни, имаме милион видеа на Youtube, има тони пишани, аудио и видео материјали за како да станеш најдобар во било која област.

… Според мене имаме страшно поставени ментални бариери кои ни ја подјебаваат креативноста, спремноста, фокусот, стремежот и храброста да си кажеме кој сум јас и што сакам да бидам! Ама не е начин да се жалиме и да плукаме по систем и се останато туку ајде да не мислиме “шта би било кад би било” него да влеземе и да ги мењаваме работите. Веле Самак на предавањето пред неколку дена рече “Help Me, Help You!” Е ајде де ајде! Кај нас е топката, обично кога некој многу дрибла сите го пцујат и се дерат по него да додава….е многу обожаваме да дрибламе и утакмиците завршуваат и пцуеме народ и влада…

Дали абортусот е убиство?

Не секое убивање е убиство, се разбира. Убиство е всушност мала подгрупа од сите убивања, што тука вклучува немамерно убиство, убиство во самоодбрана, самоубиство, еутаназија итн. Кога анти-абортус активистите го нарекуваат абортусот „убиство“, тие сугерираат дека на абортусот му одговара оваа дефиниција за убиство, имено, „нелегално убивање со злонамера“. Сепак, абортусот ја напушта оваа дефиниција поради две причини. Прво, абортусот не е нелегален, и второ, мајките тешко да чувствуваат зло кон своите неродени деца…

Се чини дека муабетите околу можното постоење на досега невидена планета која орбитира многу далеку од Сонцето никогаш не губат од актуелноста…. Нешто што ги поттикнува овие размислувања е и мистеријата на орбитата на малата планета Седна која орбитира многу подалеку од Плутон. Нејзината орбита е со голем ексцентрицитет (перихелот и е 76 астрономски единици оддалечен од Сонцето, а афелот 975 AU). Ваква орбита може да е резултат само од некоја средба со друго масивно тело кое орбитира на големо растојание од Сонцето. Дали тоа постои и колку е масивно може да покажат истражувањата кои започнуваат сега. Eден таков проект е мисијата WISE на NASA, односно сателит кој има за задача да направи мапа на целото небо во инфрацрвениот дел од спектарот. Ако таков објект постои, WISE би го детектирал преку неговото топлинско зрачење, а потоа може да се определи и неговата орбита.

KAPITALIZAM

Нашиве „сериозни медиуми“ на големо зафатени со „нагрдувањето на Скопје“ деновиве (свесно или не) пропуштија да не информираат за еден многу важен светски настан. Имено, во средата на 3 фревруари, Исламската Република Иран го лансираше својот прв вештачки сателит (Сафир 1) во земјината орбита. Според официјалното соопштение, во сателитот биле сместени еден глушец, две желки и неколку црви. Нема никакво соопштение за состојбата на животните во текот на летот, ниту пак по него. Напротив, има многу конфузно објаснување дека „Иранската Вселенска Програма“ во иднина има намера да вгради телекомуникациска опрема во истиот сателит.

Малку чудно, имајки во предвид дека сателит за телекомуникациска опрема се тестира со испраќање животни, чија судбина на крајот останува непозната.

Она што е за сега сигурно, е дека паралелно со сателитската програма, Иран забрзано работи и на нуклеарната програма која е вон било каква контрола на меѓународните инспектори. Дополнително зачудува фактот што нема никаква реакција од Советот за Безбедност на ООН. Загриженост изјави единствено Пентагон кој потврдува дека истиот сателит може да послужи како балистички проектил со нуклеарно вооружување.

Неофицијален блог на Димитровска Василка

Кога ќе појде еден археолог на терен, ако ископувањето не е урбано, ние треба да веруваме во неговата стручност и правилно расудување да ги толкува релевантно наодите кој ги нашол. Во светот, а и кај нас постои Инспекција за заштита на културното наследство која го контролира почетокот, текот и понатамошното третирање на откриените артефактите во било кој контекст. Но не може инспекцијата да забрани личен приод и сопствено толкување на предметите, бидејќи во духот на демократската мисла, тоа е сепак научно право на истражувачот. Кој може да каже дека некој археолог не конструира сопствена вистина при обработката на наодите? Во тој случај, единствено нешто во кое можеме да бидеме сигурни, се всушност самите наоди.

Посебно симпатични за конструирање на вистината се Митовите за националниот идентитет, една од омилените друштвени игри. Поткрепена со соодветни артефакти, ова може да биде одлично поле за играње во сверата на историската археологијата, со идеологија која потпаѓа во категоријата друштвено-ангажирани дневно-политички трки на кратки патеки. Со многу пречки…