На ветрот

му го кажав

тоа

што сакаше

да го слушнеш.

Ме умори приказната дека животот бил лажна надеж, дека сме живелее денес за да умреме утре, дека јас постојам за друг на мене да ми се сити. … Тажно е што бараме утеха во неизмерниот број приказни веќе напишани од некој друг, страшно е што се обидуваме да поставиме фотокопир на реалните нешта. Нема пауза, далечинското го оставаме уште кога ќе се родиме, зошто програмата на 9месечното исчекување завршува и доаѓа долгогодишното списание и видео снимка која ние ќе ја направиме.

Во екот на збиднувањата
метежот од асиметрии
ми ги пререди органите,
почнувајќи од ножниот палец
низ утробата па се до черепот …
Ги повратив грчевито
хронолошки следено сите :
неродени мугри и
убиени квечерини

Далеку од очи

далеку од срце,

не важи

за срцa

без ориентација.

Точно и многу добро знам, како зараснуваат раните
Со која брзина, ми ги крадат спомените
Но не се сите спретни и спремни
За да погодиш со стрелата во центарот во точката
Неизбежно е да направиш криви очи
Само така ќе го изјасниш фокусот
Но ти си премногу јасна и бистра
И тепана по рамо
Па така понекогаш ти е проблем, или срам да прашаш
А оној од кој најмалце се срамиш сум јас
Јас, не заборавај, илузионист за тебе драга,
Кој исчезнува во темнината пред секој твој школски обид
Но знам ти си стара чекалица, а мене тоа ме прави смирен.

…

македонијо, три пати македонијо, неземјо, скршена.
те сакам македонијо
и реките и планините и ѕвездите
и нивите и ветерот и гробјата
и ѕверовите и лисјата и оградите

нема да се 10 дена македонијо

нестворена, неименувана, вечна македонијо
каде што засакав, љубев и сонував
кога умирав, се родив и ќе заспијам
и губев и изгубив и не барав
моја земјо, секогаш во срце, гордо, храбро
Македонијо. Најкрвава од сите почви.

Тоа можеби е глад можеби жед секако страст
секој збор посветен на тебе е тежок за изговор
со способност да ги оштети забите
и да го отрпне јазикот до непрепознавање
на ниеден вкус и понатаму ќе постои
само за порој од неми бакнежи под секакво небо
Те препишувам така долго се поверно и поверно
и како да се радувам додека постои мала грешка
несовршенствата макар најмали не прават живи
затоа ја тргнав сета интерпункција
да не ми се провлече некоја конечна точка
што ќе го заврши дејството
Секојдневно се потсетувам на некоја ситница
во врска со тебе едно исто по повеќе пати
некој миг на нежност некое откритие
во нашиот таен свет и да знаеш
сето тоа е така малку

Сега имам потреба од сон. Пишувам предолго за еден оволкав живот, се затварам во светот на своите стихови и се ужаснувам од неможноста за апстрактна мисла или разговор кај другите. Светот не се случува само тука и сега. Светот се случува првенствено внатре, преку долгите разговори на самиот со себе, преку динамизмот на разбирање и внатрешно решавање. Илузијата понекогаш знае да биде прекрасна, исполнувачка, моќна. Никој не може никогаш да ти го одземе правото да создаваш илузии, да пишуваш сништа и да се обидеш да ги натераш другите да веруваат во твојот сон. Сништата се прекрасни, само мора силно да се верува во нив, инаку ја губат својата поента. Отидов да ги ловам…

Народот нема нерви

Одамна некаде некој им ги скинал

Ни девојките повеќе не се срамежливи

Јас сакам кога има малку срам

Изживеав уште една бајка

Уште една Цвета се потурчи

Ниту едно востание задушено

Уште едно блуз на банкротираниот бенд

Ти лежиш

Во бездната  полни со лигавици

Само така се успева- ме убедуваше синоќа

Сакав да те имам во целост, ти нудиш само тело
празна школа, изговор за човек, нешто повеќе од сенка,
а празнината го нагризува срцето и егото го храни,
ти исчезнуваш во маглата на чадот од душата што гори.

И момент откако сфати дека можеби не е доцна
подаваш рака во потрага по допир, нова искра
но подадената рака крвава е и лизгаво бега,
а ти зависна од допир, засекогаш недопрена.

Замисли денот почнал без неа
запамети усни што ја почнале ноќта
радувај се на броеви и денови
плачи на студени утра
јас, сам, отсекогаш овде
во празнина и во ветерот другар
без причина, со изговор
враќај се во местата
најди воздишки што си ги оставил
помири се, вдиши, уживај
замисли денот почнал без мене.