Се почесто се чувствувам како да сум/сме дел на експеримент. Ставени како глув­­чињата во кафез во кој неуморно трчаме во тркалото, кое се врти ли врти, а нам ни се чини дека нешто се случува. Затоа, здосадено ми е да го де­ба­­ти­рам „името“, Нимиц, Друцас, Груевски и Црвенковски, па и правата на хо­мо­­сек­суалците, ако сакате. Во нашево лажно тркало, на кое наводно се движиме, се подготвува уште една „тема“ – избори… Се прашувам дали има некој кој ис­кре­­но верува дека клучот на промената на општествената стварност лежи во из­бо­­ри­те (независно од исходот)? Немам дилема, ама психички се под­готвувам за уш­­те една тортура врз сетилата. Кога сум веќе кај демократската фар­са, да спо­де­­лам напис од популарна лепенка: третирајте ја уба­во Аме­ри­ка, или ќе ви до­не­семе демократија! А демократијата во САД може да се ела­бо­ри­ра само со не­как­ва (општествена) теорија на релативитет: едно­пар­тис­киот сис­тем со две фрак­ции претставен како плурализам дава идентични резул­та­ти без оглед на по­бед­никот од изборите.

Не помина долго од повикот на неколку медиуми да престане кражбата и неовластеното превземање на соджини (Тужба за неовластено преземање вести од Интернет порталите) за да истото тоа го стори  Шпиц.

Додуша, Шпиц не беше од медиумите кои го потпишаа повикот, но тоа не им дава за право без да ме контактираат, ниту да пишат од кај ја презеле фотографијата, да ја објават…

Баждарџијата

Трета работа која ме иритира е лицемерието. По кафулиња и кафеани сите се паметни и имаат брилијантни идеи како да го подобрат светот, меѓутоа никој не превзема никава иницијатива. Невладини здруженија кои треба да се занимаваат со вакви проблеми, се занимаваат со меѓуетничка НЕ толеранција?!???, при тоа за жал за тоа добиваат пари и на тој начин на светот му испраќаат слика дека тука се живее како во Авганистан. Студентите и интелегенцијата се премногу исплашени јавно да искажат мислење, бидејќи за жал поседуваат партиски книшки уште од пелени, па доколку јавно се изјаснат против нешто, тогаш значи дека си го загрозуваат потенцијалното работно место…

Lost And Found – verloren

KAPITALIZAM

Нашиве „сериозни медиуми“ на големо зафатени со „нагрдувањето на Скопје“ деновиве (свесно или не) пропуштија да не информираат за еден многу важен светски настан. Имено, во средата на 3 фревруари, Исламската Република Иран го лансираше својот прв вештачки сателит (Сафир 1) во земјината орбита. Според официјалното соопштение, во сателитот биле сместени еден глушец, две желки и неколку црви. Нема никакво соопштение за состојбата на животните во текот на летот, ниту пак по него. Напротив, има многу конфузно објаснување дека „Иранската Вселенска Програма“ во иднина има намера да вгради телекомуникациска опрема во истиот сателит.

Малку чудно, имајки во предвид дека сателит за телекомуникациска опрема се тестира со испраќање животни, чија судбина на крајот останува непозната.

Она што е за сега сигурно, е дека паралелно со сателитската програма, Иран забрзано работи и на нуклеарната програма која е вон било каква контрола на меѓународните инспектори. Дополнително зачудува фактот што нема никаква реакција од Советот за Безбедност на ООН. Загриженост изјави единствено Пентагон кој потврдува дека истиот сателит може да послужи како балистички проектил со нуклеарно вооружување.

Тие како да се на фудбал па победват, губат а народот како навивачи си има симпатизерски клуб (партија) и за неа работела добро или не. А јас мислам улогата на политиката е да формира државен орган кој треба добро да ја оргнизира државата. Наместо да се рече формираме програма која е добра за Македонија без спомнување на Груевски тие обратно. А и овие десничарите не се поарни. А во таа игра влезен е и народот, и тој ги гледа политичките партии како натпреварувачи па навива за едни без разлика дали се труделе или направиле нешто,

Јас сум за Вардар и си навивам. Но политиката не е клуб од неа страда народот умираат патат поединци…

Волан

• Така ќе се стори “голема коалиција“ на демек опозициони партии со многу имиња но без политички капацитет да ги привлечат неопределените, а и многу од определените ќе помислат дали да гласаат за горните пензионери кои веќе имаа шанса од позиција на власт нешто да направат. Гледам и некоја зелена партија е во коалицијата, дури и некои прогресивци.

Ало Црвенковски абдицирај ти и сите погоре наредени ветерани. Застани во партијата како организатор и јака втора линија – велат си бил добар организатор на партискиот живот…

Неопределените се уште немаат за кого да гласаат.

Хераклит

Градот Скопје стана заложник на ’полудените споменици’.
Духовен масакар во уметничка, економска и етичка смисла.
Едноставно Македонија е исправена пред мигот-дали ќе успее да го преброди оваа историско и општествено премрежје на инфериорниот….
Економска криза можеби за некој не постои?!